Home

Hier dan toch echt mijn laatste bericht vanuit PE.
De laatste dagen zijn nog sneller voorbij gegaan dan de andere dagen!
 
Donderdag hebben we dan eindelijk inkopen gedaan bij de Makro. We hebben verf laten mengen in vier heldere kleuren (rood, blauw, groen en geel) en kwasten en terpentine ingeslagen.
Ik heb bij terugkomst op Ithemba heerlijk zitten schilderen met Roxanne (gewoon met plakkaatverf hoor). Wat een rustgevende activiteit was dat! En ook gezellig om met haar ondertussen te kletsen. Roxanne begrijpt heel veel van wat je zegt en haar niveau is, vergeleken met een heel aantal anderen, een stuk hoger. Ze is echter spastisch en praat daardoor moeilijk. Ook bij het verven heeft ze hulp nodig. Maar wat een supermeid is dat!
 

Bij deze, zoals beloofd, de laatste foto's vanuit PE! (Ditmaal genomen met mijn eigen camera!)

Veel kijkplezier! 

X Mirjam

Hierbij eindelijk wat info over het geld dat velen van jullie gedoneerd hebben:

Morgen gaan we dan eindelijk shoppen van ons donatiegeld. Om een lang verhaal kort te maken, er is iets misgegaan waardoor we het geld nog steeds niet konden uitgeven. Vandaag heb ik een hoop gebeld om het voor elkaar te krijgen, dat we morgen in elk geval vast verf kunnen kopen om de speeltoestellen te verven.
Het donatiegeld hebben we met z’n vieren bij elkaar gedaan. We hebben daarvoor een plan gemaakt. Er wordt o.a. gereedschap voor gekocht voor Eugene. Hij werkt als chauffeur bij Ithemba en dus binnenkort ook als klusjesman als hij het juiste gereedschap heeft. Dat scheelt weer inhuren van klusjesmannen van buitenaf.

Eén van de laatste berichten uit PE. De computer draait hier vanavond overuren, maar eindelijk is er een gaatje vrij!
 
Gisteren kwam ik total loss terug van een weekend Kaapstad. Het was heel erg leuk, maar ook koud en winderig. Dat was niet echt goed voor mijn verkoudheid. Ik zit nu dan ook aan de neusspray en de vitaminebruistabletten. Gelukkig kan ik hier in PE weer beter slapen. Dus dat komt wel weer goed.
 
In Kaapstad zijn we, heel avontuurlijk, met de trein geweest. Daar stonden we dan, als enige blanken op een koud en winderig station. De security had ons al gewaarschuwd onze tassen goed in de gaten te houden ‘omdat het zaterdag was’. Wat dat inhield wist ik niet precies, maar wel dat het niet een prettige plek was om 80 minuten door te brengen. Wat we helaas wel moesten, want toen pas arriveerde de trein richting Cape Town op het andere perron. Rennen dus!

Vooruit dan…nog een bericht voordat ik dit weekend weg ga. Morgen vlieg ik naar Kaapstad en dinsdag vlieg ik weer terug. Heb er echt zin in! Hoewel ik er al een keer geweest ben, ga ik toch nog veel nieuwe dingen zien. Maar daarover meer als ik terug ben.

Afgelopen woensdag reden we met een bus vol zingende kinderen naar het St. Geoffreyspark in PE. Wat een prachtig park was dat! Met palmbomen, een soort bananenbomen en wat al niet meer. ’s Ochtends was het erg mistig. Ik had er een hard hoofd in dat het nog iets zou worden met het weer die dag. Maar zowel Silvia als Fezi voorspelde dat het mooi weer zou worden: mist in de ochtend betekent hier kennelijk dat het een warme dag wordt.
En jawel, toen we tegen half 11 bij het park aankwamen, brak de zon door en werd het heerlijk weer.
De kinderen genoten van de schommels, klimrekken en het voetballen. En ik genoot op mijn beurt weer van de kinderen! (Nu klink ik wel heel erg als een trotse moeder…)

Bij deze dan eindelijk weer wat foto's. Ik kan nog steeds geen foto's van mijn eigen camera op de computer zetten. Dus vandaag doe ik het met de foto's van Kim (dank je wel Kim!).
Binnenkort vraag probeer ik via de laptop van iemand anders toch wat foto's van mijn eigen camera te plaatsen. Waaronder, jaja: dé olifantfoto!
Die houden jullie dus nog te goed!

X Mirjam

Weer twee dagen Ithemba voorbij. Gisteren was Silvia ziek. Daarom werden we ’s ochtends opgehaald door Maureen.
Na het ochtendritueel van zingen en bidden, volgde deze keer ‘exercises’ oftewel een soort van ochtendgymnastiek. Dit gebeurde in een grote kring op het grasveld.
Na het ontbijt, heb ik een kring gedaan in Silvia’s klas. Best gek om dat in het Engels te doen. Al merk ik wel dat dit steeds makkelijker gaat. Na het benoemen van dag en datum (in Engels en in Afrikaans) hebben we liedjes gezongen. Natuurlijk het welbekende ‘hoofd-schouders-knie-en-teen’ in het Engels en Nederlands. En ik heb een tante in Marokko. Het refrein van het laatste lied kenden ze al wel, maar nog niet het ‘hiep hoi!’. Dit vonden ze erg grappig en na een paar keer herhalen riepen ze elke keer heel hard ‘hiep hoi!’
 

Dit weekend was het heerlijk weer! Zaterdagochtend waren we op tijd vertrokken richting Jeffrey’s Bay. Na een uur rijden langs zee en door duinen, bleek dat we weer bijna op ons beginpunt waren. We hadden een rondje gereden!
De tweede poging had meer succes en rond de klok van 2 waren we in Jeffrey’s Bay. Onze ingekochte lunch bij de Spar hebben we heerlijk op het strand opgegeten. Wat is het prachtig en rustgevend om de golven over elkaar heen te horen rollen. Maar dat hoef ik velen van jullie niet te vertellen…
Langs het strand stonden grote luxe villa’s met uitzicht op zee. Wat een contrast is dat met de huisjes in de townships!
 

De tijd gaat enorm snel hier in Afrika! Alweer twee weken om, maar…nog twee te gaan! Inmiddels ben ik ook een jaar ouder. Bedankt voor alle felicitaties!
Bij Ithemba begin ik steeds meer te wennen. Mijn werktempo is intussen ook naar beneden gegaan. Afrikaans tempo laten we maar zeggen.

Inmiddels ben ik aan de slag gegaan met een aantal kinderen. Zoals je misschien al gezien hebt op de eerdere foto’s maak ik met Faith muziek. We zijn maar begonnen met de djembé, wat ze heerlijk vond om te doen. Daarna lekker gesnoezeld, ze genoot van de dolfijnenwindgong!

Daarnaast werk ik met Samkelo aan letterkennis. Ik vind het geweldig om te zien hoe enthousiast hij is, helemaal als je weet hoe zijn thuissituatie is!

Eindelijk is het gelukt een paar foto's te plaatsen. Binnenkort zal ik weer een uitgebreider bericht typen over mijn belevenissen hier.

Ga zometeen met Jitske, Nadieh en Kim naar het Babyhouse. 

Tot gauw! 

X Mirjam

Nog even een kort berichtje van mij. Ja, je leest het goed: KORT!
Ik wil bij deze iedereen bedanken voor de reacties die ik krijg op mijn weblog. Echt superleuk om dat hier telkens te lezen!

Dus bij deze: BAIE DANKIE!

X Mirjam

Niet te geloven dat het nog maar een week geleden is dat ik uit Nederland vertrokken ben. Wat ik in die tijd allemaal gezien en gedaan heb is ongelofelijk!
Het is nog altijd geweldig om bij Peter en Daphne in huis te verblijven! Tijdens het avondeten hebben we vaak gesprekken over van alles en nog wat.
 
Peter kan ons veel vertellen over de apartheid. Want hoewel deze officieel niet meer bestaat, zie je hier nog heel duidelijk het verschil tussen zwart en blank. Dat wil zeggen dat de blanken hier vaak het geld hebben en de goede banen en de zwarten in kleine huisjes wonen en banen hebben die wij soms niet eens meer kennen. 'Helper' in de supermarkt: tasjes inpakken of boodschappenmandjes wegbrengen, controle op de parkeerplaats in voor een prikkie, enz.

Gisteren hadden we een dagje vrij van Ithemba. We zijn naar het Lionsparc geweest met een prachtig uitzicht over de zee.
Daar hebben we jonge welpjes (3 maanden oud) geaaid. Heel schattig! Ook hebben we het stadion waar Nederland van Brazilië won mogen aanschouwen: Nelson Mandela Bay. Weliswaar alleen van de  buitenkant, maar we waren er! We hebben dus lekker de toerist uitgehangen.

Vandaag een nieuwe dag bij Ithemba. Het was nog donker toen we opstonden. Tien voor half 8 stond Silvia (een van de teachers) klaar om ons op te halen.
Eenmaal bij Ithemba aangekomen, heb ik nog wat mappen van de kinderen doorgelezen. Hier staan wat algemene gegevens in én foto’s van de kinderen.
Ze variëren trouwens erg in leeftijd. De jongste is volgens mij een jaar of 8 en de oudste al 18 jaar.
 

Na heerlijk geslapen te hebben in een zeer comfortabel bed, was het vandaag dan toch echt zover: de eerste kennismaking met Ithemba!

Vanochtend hadden we eerst een ‘meeting’ op het kantoor van PE Mental Health. Ithemba is onderdeel van deze grote organisatie. Daarna reden we met Maureen (manager van Ithemba) richting het project. Ze kondigde al aan dat er een duidelijk verschil te zien is tussen de ‘white area’ en de ‘coloured of black area’. En inderdaad, het verschil zit ‘m vooral in de grootte van de huizen en het afval op straat. En wat je niet ziet: de veiligheid. Ithemba is niet voor niets omgeven door een grote muur, hekken en prikkeldraad.
 
Bij aankomst kwamen de meest nieuwsgierige kinderen al op ons af. Heel wat handen pakten mijn hand en kusten deze of trokken me alle kanten op.

Tien voor drie deze middag landden we eindelijk in Port Elizabeth. PE zoals ze dat hier noemen.
Eerder die dag ontmoette ik Kim, Jitske en Nadieh op het vliegveld in Düsseldorf. Was nog even uitvogelen hoe ik daar moest komen (even mijn Duits opgraven). Spannend allemaal, maar het is gelukt!

Op het vliegveld van PE werden we opgewacht door Laura (regiocoördinator van project Ithemba) en nog twee mensen van het project. Vraag me geen namen, want ik heb inmiddels zoveel namen gehoord dat het me nu al duizelt. En dan ben ik nog niet eens bij Ithemba geweest, dat wordt nog wat!

Wat was het heerlijk om gastvrij verwelkomd te worden in de grote woning van Peter en Daphne! Dat gevoel werd nog eens benadrukt toen we net met 11 man...nou ja, 10 vrouwen en 1 man... rond de tafel zaten. Over de maaltijd bereid door Peter en Daphne kan ik maar één ding zeggen: DELICIOUS!